Dziękujemy Państwu za zaufanie, za rozmowy i za wspólną troskę o to, jak ważne są bezpieczeństwo i dobro naszych dzieci.
Prosimy o zaufanie również teraz, w tym trudnym i pełnym niepokoju czasie. Zawsze staramy się być dla naszych uczniów symbolicznym „parasolem”. Dawać im wsparcie i poczucie bezpieczeństwa, szczególnie wtedy, gdy świat wokół staje się dla nich trudny i niezrozumiały. Dlatego tak ważne jest, abyśmy rozmawiali, słuchali i wzajemnie się wspierali. Nie chodzi o to, by rozliczać się nawzajem z tego, kto co zrobił. Chodzi o to, by wspólnie szukać rozwiązań, budować odporność psychiczną dzieci, wzmacniać ich poczucie bezpieczeństwa i tworzyć przestrzeń, w której każde dziecko będzie czuło się ważne, zauważone i akceptowane.
Nie twórzmy przestrzeni lęku, lecz przestrzeń zaufania. Szukajmy możliwości współpracy i działajmy RAZEM. Bądźmy uważni na sygnały, które wysyłają nam dzieci, pamiętając, że potrzebują one również spokoju, bliskości i nadziei.
Wychowanie dziecka to proces, a nie jednorazowe działanie. To odpowiedzialność nas wszystkich: rodziców, nauczycieli i całego społeczeństwa. Dzieci uczą się nie tylko z tego, co do nich mówimy, ale przede wszystkim z tego, co im pokazujemy. Z tego, jak traktujemy innych, jak reagujemy na przemoc, jak rozmawiamy i czy potrafimy dostrzec, że ktoś obok nas cierpi. Słuchajmy, rozmawiajmy, reagujmy. Uczmy dzieci empatii, szacunku i odpowiedzialności za własne zachowanie oraz wypowiadane słowa.
Za bezpieczeństwo dzieci odpowiadamy WSPÓLNIE. Jeśli chcemy zmieniać świat, w którym dorastają, musimy zacząć również od SIEBIE.
Nie jesteśmy w stanie odpowiadać za każde zachowanie każdego człowieka, ale wszyscy mamy wpływ na świat, w którym dorastają dzieci, wartości, które im przekazujemy oraz to, czy dostrzegamy sygnały świadczące o tym, że dzieje się coś niepokojącego i czy na nie reagujemy. TERAZ, bardziej niż kiedykolwiek, bądźmy szczególnie uważni.
Nie twórzmy wokół dzieci atmosfery strachu w świecie, który i tak bywa dla nich trudny i niezrozumiały. W takich sytuacjach jakie wydarzyły się w ostatnim czasie, Państwa dzieci, a nasi uczniowie, w szczególności potrzebują przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa, spokoju i zaufania. Rozmawiajmy z nimi szczerze, ale adekwatnie do ich wieku. Nie straszmy i nie podsycajmy niepokoju. Dajmy im przestrzeń do zadawania pytań, wyrażania emocji i mówienia o tym, co je martwi. Obserwujmy, słuchajmy i nie bagatelizujmy sygnałów, które mogą świadczyć o tym, że dziecko potrzebuje pomocy. Bądźmy uważni i czujni, ale nie odbierajmy dzieciom poczucia, że świat może być bezpiecznym miejscem.
Naszą wspólną rolą jest nie tylko chronić dzieci przed zagrożeniami, ale także dawać im oparcie, uczyć empatii i pokazywać, że w trudnych sytuacjach nie są same. Bo bezpieczeństwo zaczyna się od relacji, zaufania i obecności.
JUTRO czekamy na naszych uczniów w szkole. Przywitamy ich jak zawsze z życzliwością, spokojem i uważnością. RAZEM dajmy im poczucie, że są w miejscu, w którym mogą liczyć na wsparcie i zrozumienie. Wspólnie budujmy przestrzeń, w której dzieci nie muszą bać się prosić o pomoc, a dorośli potrafią usłyszeć to, co czasem niewypowiedziane.
Warto w tym miejscu przypomnieć również o wartościach naszego Patrona: ,,Najkrótszą drogą”. Wartości te nabierają szczególnego znaczenia wtedy, gdy przekładamy je na codzienne decyzje, relacje i sposób, w jaki traktujemy drugiego człowieka. Podczas naszych ,,odwróconych debat oksfordzkich”, uczniowie dopowiedzieli do tej myśli niezwykle ważne słowa: ,,Ku wartościom i z wartościami”. Niech będą one dla nas wszystkich drogowskazem. Nie tylko mówmy o wartościach, ale żyjmy nimi na co dzień w relacjach z innymi. Pokazujmy dzieciom, że szacunek, empatia, odpowiedzialność i odwaga w reagowaniu nie są jedynie pięknymi hasłami, lecz fundamentem wspólnego bezpieczeństwa. Drogę ku wartościom wyznaczamy wspólnie, a najważniejszą lekcję dajemy dzieciom własnym przykładem.
Z wyrazami szacunku, troską i otwartością na współpracę
Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 69 w Gdańsku
